163 Views

Nie mów o wojnie ani
Słowa, milcz! Nad nami
Znowu brzmi alarm powietrzny, znowu
Jak uwięzione ptaki,
Patrząc na lilaki,
Przytulamy się – i ani słowa.

Dopóki stoi jeszcze
Dom, dopóki pierwsze
Bomby nie zaczęły spadać, proszę,
Nie mów, że życie jest jak
Sito albo przetak:
Wkładasz dużo, lecz dostajesz troszkę.

Nie mów mi ani słowa,
Żeby ta grobowa
Cisza, której tak potrzebujemy,
Ukryła wszystkie dźwięki,
Kończąc nasze męki:
Nie cierpimy, jeśli nie żyjemy.

Nie mów mi także ani
Słowa o żegnaniu,
O gorących łzach i drżących rękach.
Nie mów mi nic o wojnie,
Zostań tu ze mną, nie
Mówiąc ani słowa, ani dźwięku.

Инна Квасивка. Ни слова

Ни слова о войне.
Побудь наедине
со мной, пока ещё
вдвоем быть можно,
пока цветет сирень
и мы в плену сирен,
как пойманные птицы,
осторожны.

Пока не грянул гром
и цел под небом дом,
и молнии ракет
не засверкали –
не говори про то,
что жизнь, как решето:
просеет много, но оставит
мало.

Молчи, чтоб тишина
окутала сполна,
чтоб сквозь неё
не прорвалось ни звука,
как будто мы давно
мертвы и нам дано
всё лучшее, рождаемое
в муках.

Ещё о том молчи,
как слёзы горячи,
как пальцы холодны
перед разлукой.
Я промолчу в ответ,
я не сломаюсь – нет –
ни слова о войне.
Ни даже звука.

Редакционные материалы

album-art

Стихи и музыка